Onbegrijpelijk

AMSTERDAM, 13 april 2010 - Het valt niet uit te leggen: u bent eigenaar-bewoner van een tussenappartement en als eigenaar-bewoners besluit u met elkaar het gebouw optimaal energiezuinig te maken.

Link naar de publicatie op de website van de Telegraaf.

U betaalt mee aan alle denkbare voorzieningen: dakisolatie, vloerisolatie, HR++-glas en spouwmuurisolatie. Toch komt u met uw tussenappartement niet verder dan energielabel C. En dat terwijl de buurman op de hoek, die precies evenveel aan het isolatieproject betaalde, label A krijgt.

U denkt misschien: dat is oneerlijk en raar, maar weinig van belang. Het leidt hooguit tot scheve gezichten en hier en daar wat ruzie op de galerijen en in de trappenhuizen. Maar ik voorspel u dat de fiscus er in de nabije toekomst voor gaat zorgen dat een slechter energielabel de eigenaar flink in de portemonnee gaat schelen. Daarom verzet VvE Belang, belangenorganisatie voor appartementseigenaren, zich nu al tegen deze onbillijkheid.

De appartementswetgeving is zo ingericht dat de eigenaren van koopappartementen met elkaar eigenaar zijn van het gebouw. Iedereen betaalt mee aan de lift, de hal, de verlichting van de algemene ruimten, de schoonmaak, het dak en de gevel. Hoeveel u moet bijdragen aan deze gezamenlijke kosten staat in de splitsingsakte. Meestal is uw woonoppervlak bepalend voor uw aandeel in de kosten. Hoe groter uw appartement in vergelijking tot dat van de mede-eigenaren, hoe meer u moet bijdragen.

Laten we voor het gemak ervan uitgaan dat alle woningen in het gebouw even groot zijn. Dan betalen de eigenaren volgens de verdeelsleutel in de splitsingsakte allemaal evenveel voor de algemene voorzieningen. De eigenaar-bewoner van de begane grond draagt net zo veel bij aan de lift als degene die op de bovenste verdieping woont. Hetzelfde geldt voor het dak. Want dat houdt niet alleen de regen buiten voor de bewoners op de hoogste verdieping, ook voor wie daaronder woont. Als de eigenaren dus besluiten de gevel, het dak en de vloer te isoleren, betalen ze daar allemaal evenveel aan mee.

Bij het toekennen van het energielabel voor woningen is van belang hoeveel isolatie- en andere maatregelen aan een woning zijn getroffen. Ook als het gaat om een appartementswoning. De eigenaren van de bovenste verdieping hebben dakisolatie gekregen en die op de hoek ook nog spouwmuurisolatie. Die krijgen daardoor een beter label dan degene die middenin woont. Iemand dus met buren aan twee kanten naast, boven en onder zich. Die heeft geen dakisolatie nodig, want zijn bovenbuurman beschermt hem tegen het indringen van kou. En hij heeft geen spouwmuurisolatie nodig, want dankzij de buren links en rechts komt er geen kou binnen. Zo iemand krijgt dus een lager label.

Laat dan de bewoners van de middenappartementen minder betalen, zou u denken. Ja dat kan, maar daarvoor moet de notaris wel de splitsingsakte wijzigen. Dat is een kostbare operatie, want daarvoor is behalve de medewerking van viervijfde van de eigenaren ook de medewerking nodig van alle banken en andere verstrekkers van hypotheken. En je kunt niet ineens de kosten van isolatie anders verdelen dan de kosten van het onderhoud zoals schilderwerk.

De afgelopen week heb ik deze kromme situatie rondom het vernieuwde energielabel uitgelegd aan een paar hoge ambtenaren van het ministerie van VROM. Ik heb daar voorgesteld alle appartementen in een gebouw hetzelfde label toe te kennen. Maar dat blijkt niet te kunnen vanwege de Europese regelgeving. De Europese regelgeving houdt namelijk geen rekening met de appartementswetgeving van Nederland.

Alle appartementen hetzelfde label kan wel wanneer de appartementen samen gebruik maken van één centrale stookinstallatie zoals elders in Europa gebruikelijk is. Maar het kan niet als achter iedere voordeur een individuele cv-ketel brandt.

Ik vind dat onbegrijpelijk. De ambtenaren van VROM heb ik duidelijk gemaakt dat als de regelgeving zo blijft, er weinig appartementengebouwen aan energiebesparing zullen beginnen.